تبليغاتX
همسفر با پاییز

همسفر با پاییز

وبلاگ دومین همایش شعر همسفربا پاییز کاشان آبانماه 1385

گالری عکس

مجموعه تصاوير هفتمين كنگره ی بزرگداشت کلیم کاشانی و همایش سراسری همسفر با پاييز

جهت رؤيت عکسهای همایش هفتم اینجا کلیک کنید.


جهت مشاهده فراخوان هشتمین کنگره ی بزرگداشت کلیم کاشانی وهمایش سراسری همسفر باپاییز اینجا کلیک کنید.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 14:9  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 


یازدهم و دوازدهم فروردین سال 1388 فرصتی فراهم شد تا سفری به سرینگر کشمیر داشته باشم. هدف من از سفر دیدن قبر شاعران ایرانی در کشمیر بود. شاعرانی چون طالب آملی، کلیم کاشانی، سلیم تهرانی، قدسی مشهدی و طغرای مشهدی که از شاعران بنام سبک هندی هستند و جز طالب که در دوره‌ی جهانگیر مقام ملک‌الشعرایی داشت، بقیه بیشتر در دوره شاه جهان (پسر جهانگیر) می‌زیستند و در این میان کلیم کاشانی ملک الشعرای عصر خود در دربار شاه جهان بود و شاعرانی چون قدسی مشهدی و سلیم تهرانی نیز از اعتبار و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بودند. در این میان شهرت کلیم تا حدی ست که اگر بخواهیم برای سبک هندی تنها سه نماینده‌ی جدی معرفی کنیم ناچار از معرفی نام این شاعر در کنار نام صائب و بیدل هستیم.

نکته قابل تأمل آن است که قبر این شاعران در وضعیت بسیار اسفباری قرار داشت و حتی باید اعتراف کنم که نه تنها برای مردم و عوام شهر کشمیر که حتی بر بسیاری از خواص نیز جای قبر و قدر و منزلت آنها پوشیده است. از همه مهم‌تر آن که بسیاری از استادان فارسی دانشگاه کشمیر نیز جای درست قبر کلیم را نمی‌شناختند. نخست ما را به گورستانی قدیمی بردند و از هر که پرسیدیم نمی‌دانستند که شاعران ایرانی در آنجا مدفونند. این پرسش به زبان کشمیری و توسط یکی از استادان زبان فارسی همراه ما انجام می‌شد؛ اما از ده‌ها نفر مردم عادی و مغازه‌دار و اهل محل هم پرس‌وجو شد و کسی ندانست کلیم کیست و طالب کیست و قدسی کیست و مزارش در کجاست!به نظر می‌رسد که نسل جدید استادان زبان فارسی و مردم کشمیر زبان فارسی را همراه با شاعران و اسطوره‌هایش گم کرده‌اند و در جایی از این چند دهه‌ی گذشته ما با بی‌توجهی به کشمیر نگاه کرده‌ایم و شاید بتوان خوشبینانه‌تر از این نگاه کرد. تنها نقطه امید من در این پرس‌وجو مردی کشمیری و حدوداً 55 ساله بود که با من به زبان فارسی در قبرستانی سخن گفت و از من پرسید: تو اینجا چی کار می‌کنی؟ با کی کار داری؟و من پرسیدم که آیا افغانی هستی؟ گفت: نه، من کشمیری‌ام! گفتم استاد زبان فارسی هستی؟ گفت: نه من فارسی را خودم یاد دارم. گفتم طالب و کلیم را می‌شناسی؟ نمی‌شناخت! و گفت که اینجا مراسم فاتحه است برای یکی از اقوامش.بعد از ظهر آن روز مجدداً با یکی دیگر از استادان زبان فارسی کشمیر به نام دکتر "غلام رسول جان" به جست‌وجوی قبر شاعران آمدیم و باز همچنان سرگردان بودیم تا من پیشنهاد دادم که به پروفسور "نیازمند صدیقی" تلفن کن و از او بپرس. نیازمند صدیقی در حال حاضر استاد دانشگاه "جواهر لعل نهرو" در دهلی ست و تا همین چند سال پیش در کشمیر بود و شنیده بودم که مقاله‌ای در باره‌ی قبر این شاعران در یکی از مجلات انگلیسی زبان نوشته. بالاخره با کمک ایشان به محله‌ی "دروکجن دالگیت" راهنمایی شدیم.در محله دروکجن نزدیک دالگیت شهر سرینگر سراغ خانقاهی را گرفتیم که بخشی از آن متصل به مکتبخانه‌ای بود و کلاس‌های قرآن و متعلق به برادران اهل سنت و در کنارش نیز مسجدی و حیاطی. در آنجا نیز خبری نبود اما کمی بالاتر تپه‌ای بود که دکتر غلام رسول جان گفت ممکن است آن تپه باشد. راه ها به سوی آن تپه قطع بود و از چند طلبه که در آنجا حضور داشتند نیز پرسیدیم و نمی‌دانستند که آنجا چه خبر است. بالاخره با پرس و جو از راه خیابان اصلی و در کنار مطب و داروخانه "دکتر دِر " یک راه پله‌ای را پیدا کردیم که به سمت آن تپه می‌رفت و در مسیر چند مغازه هم بود از جمله یک داروخانه‌ی کوچک که از او هم سوال کردیم و پسرک جوانی بود و خبر نداشت که در آن تپه که درست پشت مغازه‌اش بود چه خبر است. بالاتر رفتیم. یک سنگ قبر شکسته که از سمت قبله نیز چرخیده بود خود را نشان می‌داد. نمی‌دانم قبر کدام شاعر بود. کمی جلوتر رفتیم. بوته‌های خار و درختچه‌ها آنقدر انبوه بود که آن چند قبر را در خود نهان کرده بود. شاخه‌ای به چشمم خورد و تا مدتها همچنان اشکم جاری بود؛ اما توانستم سه سنگ قبر دیگر را پیدا کنم و یک قبر هم در پشت سرمان وجود داشت که چاله‌ای نیز زیرش حفر شده بود که نمی‌دانم کار سگان بود یا انسان!تنها یک سنگ قبر هنوز اثراتی از نوشته را در خود حفظ کرده بود که به سختی برخی از آیات خوانده می‌شد و هر چه سعی کردم نتوانستم بخوانم. درختی سنگ را دو نیم کرده بود و کمی آنسوتر قبری بزرگتر که باران‌ها و سرما نقشی بر آن نگذاشته بود خودنمایی می‌کرد.به دنبال عکاسی حرفه‌ای گشتم و کمی آنسوتر مغازه‌ای بود و جوانکی به همراه کامله مردی آمدند و مدام از من می‌پرسیدند اینجا از چه می‌خواهی عکس بگیری؟پرسیدم می‌دانید اینجا قبر شاعران ایرانی ست؟ نمی دانستند. حتی این پرسش را از چند تن دیگر از کسبه محل نیز داشتم و هیچ کس نمی‌دانست که در آنجا چه خبر است. تنها مردی از اهل کسبه که علاقه بیشتری به فرهنگ داشت قلم و کاغذی آورد و نام یکایک شاعران را از من پرسید و در دفترش نوشت و با من عکس گرفت.

متأسفانه مردم کشمیر این شاعران بزرگ زبان فارسی را فراموش کرده‌اند و در این فراموشی البته استادان زبان فارسی و دپارتمان آن و بسیاری دیگر از جمله خود ما نیز مقصریم.بعد حتی وقتی نشانی "غنی کشمیری" شاعر بزرگ فارسی زبان خودشان که معاصر این شاعران و از دوستان کلیم و صائب و بیدل بود را نیز می‌گرفتم، وضع بهتری نداشتند! حتی در خود دهلی وضع شاعری بزرگ مثل بیدل از غنی و کلیم خیلی بهتر نیست!شنیدم که مزار غنی کشمیری جایی‌ست جدا و مزار "ملافتح الله شیرازی" نیز شنیدم که در دامنه کوه سلیمان قرار دارد؛ که خیلی‌ها نمی‌دانند کجاست. ملافتح الله شیرازی همان کسی ست که اکبر پادشاه گورکانی درباره‌اش گفته بود اگر از من تمام خزاین هند را در مقابل داشتن ملافتح الله بخواهند؛ من ملافتح الله را انتخاب می‌کنم و می‌دانم که در این معامله سود برده‌ام. به گمانم این نکته را در "اکبرنامه" ابوالفضل علامی خواندم با همین مضمون.به هر تقدیر امروز مزار شاعران ایرانی در محله دروکجن دالگیت برای مردم و کسبه محل شناخته شده نیست. امروز در محله دروکجن برای پیدا کردن مسیر قبر تنها راهرویی کوچک وجود دارد که تو را به بالای تپه‌ای می‌برد که در محاصره‌ی مغازه‌ها و مشرف به خانقاه و مسجد و ساختمان‌های مسکونی‌ست. راهروی باریکی که برای رسیدن به آن باید مطب دکتر در و دکتر عبدالمجید را پیدا کنی. این قطعه زمین متصل به مسجد و خانقاهی ست که خانقاه شیخ سلیمان کشمیری نام دارد و در حال حاضر در کنارش درسگاه قرآنی و مسجد قرار دارد.اگر روزی نیت ساخت این مزارها جدی شود؛ به نظر می‌رسد که جز راه باریک مطب دکتر در و داروخانه راه آبرومندی اگر برای آمد و شد پیدا شود؛ راه همین مسجد متصل به خانقاه است. از دیگر سوی و به سمت کوه سلیمان و گیرنده تلویزیونی سرینگر نیز مسجدی به فاصله‌ای نه چندان دور قرار دارد و کوچه‌ای که به سمت هتل‌های شهر سرینگر است و آنجا نیز انباری قدیمی وجود دارد که می‌تواند راهی دیگر باشد. امّا به اعتقاد من بهترین راه از درون مسجد است و آنطور که پرس و جو کردم این قبرستان نیز جزو موقوفات متصل به مسجد می‌باشد.

بالای مزار می‌توان رودخانه و کشتی‌های کوچک را دید که مردم کشمیر به قایق‌های تفریحی کوچک "شیکارا" می‌گویند و به قایق‌های بزرگ‌تر که ثابت‌اند و از آن‌ها به عنوان رستوران و هتل استفاده می‌شود "بوت هاوس" می‌گویند و به قایق‌های بسیار کوچک‌تر "ناو"!کمی جلوتر و در مسیر عبور از هتل‌ها به سمت "گوبکار" می‌رویم که جایی‌ست که رودخانه وسیع می‌شود و دریاچه‌ای خود را نشان می‌دهد و به موازات آن در دامنه‌ی کوه سلیمان معبد "آچاریا" و کمی جلوتر مسجد صاحب‌الزمان وجود دارد که بر تنه‌ی درختی بزرگ عکسی بزرگ از مقام معظم رهبری زده‌اند و در مسجد مزار عارفی وجود دارد به نام "سید مهدی الحسینی" و قبل از ایشان نیز عارفی بزرگ در کشمیر بوده به نام "میرشمس‌الدین عراقی" و قبل از این دو نیز بزرگ عارفی از ایران به نام "میرسید علی همدانی" پا به این دیار گذاشته بود و از آنجا به سمت تاجیکستان امروزی رفته بود و در کولاب امروزی در شمال افغانستان و جنوب تاجیکستان مزاری با عظمت دارد که محل زیارت مردم است.در مجموع سفر دو روزه‌ی ما به کشمیر اگرچه توام با تلخی‌هایی بود؛ شادی‌ها و شیرینی‌ها نیز داشت و این گزارش کوتاه می‌تواند آغازی باشد برای طرح بازسازی مقبره‌ی شاعران ایرانی در سرینگر کشمیر. به امید آن که مسئولان متولی امر به این مهم توجه کنند و لااقل چند سنگ قبر ساده بر مقبره این مفاخر بزرگ ادبی‌مان بگذارند.

+ نوشته شده در  جمعه ششم آبان 1390ساعت 13:10  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

میانگین امتیازات:
1 2 3 4 5
امتیاز شما :
1 2 3 4 5
تعداد امتیازات :
0
عنوان:
دیوان کلیم
وضعیت نشر:
:,قرن۱۱ .
موضوع :
شماره نسخه:
2478
زبان :
فارسی
منابع دیجیتالی مرتبط :

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 21:18  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

کتابخانه
نشریات
مقالات
پژوهشگران
پرسش و پاسخ
کتابشناسی
بیانات رهبری
خبرها
درباره پژوهشکده
ارتباط با ما
ارسال مقاله
ارسال ایده
ارسال پرسش
شخصیت ها
روزشمار تاریخ
سایت های دیگر
آخرین شماره نشریات










۸. ما زنده به آنیم که آرام نگیریم از ابیات نغز و پُرمغزی که به اقبال لاهوری نسبت می‌دهند و سخنوران و قلمزنان، در لزوم تحرک و پویایی مسلمانان، به آن استشهاد می‌کنند، این بیت است: ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگیِ ما عدم ماست شایان دانستن است که این بیت شعر، نه از اقبال لاهوری و نه به ترتیب پیشین است؛ بلکه از کلیم کاشانی / همدانی و به ترتیب زیرین است: موجیم که آسودگیِ ما عدم ماست ما زنده به آنیم که آرام نگیریم دلیل ترتیب مصراعها به‌گونه‌ای که گفته شد، آن است که این بیت در ترجیع‌بندی از کلیم و با عنوان ساقی‌نامه سروده شده و مَطلَع بند پنجم آن به گونة زیر است: مستیم و عنان دلِ خودکام نگیریم تا جام بُوَد، عبرت از ایام نگیریم رعایت ردیف شعر که «نگیریم» است و رعایت قافیة کلماتی همچون «خودکام»، «ایام» و «آرام» در این ترجیع‌بند اقتضا می‌کند که مصراعِ «ما زنده از آنیم که آرام نگیریم» پس از مصراعِ «موجیم که آسودگی ما عدم ماست» قرار گیرد و بدین صورت خوانده و نوشته می‌شود: مستیم و عنان دلِ خودکام نگیریم تا جام بُوَد، عبرت از ایام نگیریم... موجیم که آسودگیِ ما عدم ماست ما زنده به آنیم که آرام نگیریم باید اشارت رود که شاید علت انتساب این بیت شعر به اقبال لاهوری، تأکید فراوان وی به لزوم تحرک و پویایی مسلمانان در اشعار خویش و با استفاده از کلماتی مانند موج، دریا و رفتن است که دو نمونة آن را می‌آوریم: مَیارا بزم بر ساحل که آنجا نوای زندگانی، نرمخیز است به دریا غَلت و با موجش درآویز حیات جاودان اندر ستیز است  ساحلِ افتاده گفت گرچه بسی زیستم هیچ نه معلوم شد، آن که من چیستم موجِ ز خود رفته‌ای تیز خرامید و گفت هستم اگر می‌روم، گر نروم نیستم به یادآوردنی است که میرزا ابوطالب کلیم به سال حدود ۹۸۰ هجری قمری در همدان به دنیا آمد، ولی به سبب اقامت طولانی در کاشان، به کلیم کاشانی معروف شد. مدتی در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. حدود سال ۱۰۳۰ هجری قمری برای بار دوم به هندوستان رفت و مورد توجه و عنایت «شاه جهان» قرار گرفت تا به منصب ملک الشعرایی او دست یافت. کلیم اواخر عمر خود را در کشمیر گذراند تا اینکه به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در همان جا از دنیا رفت و به خاک سپرده شد. وی مثنوی و قصیده هم می‌سرود، اما مهارت او در سرودن غزل بود و از آثارش یکی ظفرنامة شاهجهانی یا پادشاه‌نامه و دیگری دیوان شعری بالغ بر بیست و چهار هزار بیت که مکرراً در ایران و هند چاپ شده است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 20:58  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

استاد یونس جعفری و تصحیح دو پادشاهنامه تازه

استاد محمد یونس جعفری تاکنون درباره کشمیر چندین کتاب منتشر کرده است. وی بزرگترین خدمت میر سید علی همدانی را دعوت مردم بت پرست کشمیر به اسلام می داند و این که میر سید علی همراه خود صاحبان حرفه را آورد و مردمی را که کارشان ساختن مجسمه و بت بود با بافندگی و هنرهای دستی دیگر آشنا کرد. وی یادآور شد که در ایران استادان بزرگی چون استاد قهرمان و افشار و ... در باره صائب و کلیم و ... کار کرده اند اما در باره پادشاهنامه ها در ایران کمتر کار شده و من به تازگی دو پادشاهنامه منظوم اثر کلیم کاشانی و قدسی مشهدی را تصحیح کرده ام و به زودی آن را به مرکز تحقیقات فارسی دهلی نو می سپارم تا چاپ شود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 20:42  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

لطفا از این پس چنانچه کاری با انجمن دارید به وبلاگ


www.anjomanekalimkashani.blogfa.com  و


چنانچه شخصا با علیرضا شیدا کاری داشتید به وبلاگ


www.alirezasheyda.blogfa.com مراجعه فرمایید

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مهر 1390ساعت 21:27  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم مهر 1390ساعت 13:2  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 


مدرس جامعه المصطفي العامليه قم: كليم كاشاني در شعرهايش از آيات قرآن بهره برده است كاشان - مدرس جامعه المصطفي العامليه قم با اشاره به اينكه كمتر شاعري است كه در شعرهاي خود از كلام وحي بهره مند نشده باشد، گفت: 'كليم كاشاني' از جمله شاعراني است كه در شعر خويش از آيات قرآن بهره برده است. مريم جعفرزاده' روز سه شنبه در آستانه برگزاري كنگره سراسري كليم كاشاني در گفت وگو با خبرنگار ايرنا، اظهارداشت: ميرزا 'ابوطالب كليم' مشهور به 'طالباي كليم' به شيوه¬هايي مختلف از جمله تلميح،‌ اثرپذيري واژگاني و برآيندسازي به آيات قرآن در غزلياتش نظر داشته است. وي شعر، ' گر بار به دوزخ نگشاييم چه سازيم / ما را كه متاعي به جز از هيزم تر نيست' كليم كاشاني را يادآور شد و گفت: هيزم دوزخ از عبارات قرآني است كه اين شاعر بلندآوازه با توجه به آموزه هاي قرآني در شعرش به آن اشاره كرده است. به گفته اين محقق، بيت به آيات 'اِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللّهِ شَيْئًا وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النّارِ' (در حقيقت كساني كه كفر ورزيدند اموال و اولادشان چيزي [از عذاب خدا] را از آنان دور نخواهد كرد وآنان خود هيزم دوزخند (آل عمران -10) و 'إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ' (در حقيقت ‏شما و آنچه غير از خدا مي‏پرستيد هيزم دوزخيد. شما در آن وارد خواهيد شد.) (انبياء - 98) اشاره كرده است. جعفرزاده با اشاره به شعر 'حديث عقل و عشق از من چه پرسي/ چراغي بود با صرصر در افتاد' كليم كاشاني، نيز اظهارداشت: واژه 'صرصر' برگرفته از آيه قرآني 'وَ أَمّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِريحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ' (و اما عاد به [وسيله] تندبادي توفنده سركش هلاك شدند.) (الحاقه - 6) است. اين محقق، همچنين شعر 'زبارمنت احسان اگرآگه شوي داني / كه هركس دست بخشش بسته تردارد، كرم دارد' كليم را قرائت و خاطر نشان كرد: احساني كه منت و آزاررساني درپي داشته باشد، ارزشي ندارد و خداوند در قرآن آن را نهي فرموده است. 'يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنّ‏ِ وَ اْلأَذي‏ ....' (اي كساني كه ايمان آورده‏ايد، صدقه‏هاي خود را با منّت و آزار، باطل مكنيد...). (بقره - 264) اين نويسنده افزود: ميرزا ابوطالب كليم كاشاني در بيت ياده شده تبيين كرده كه احسان نكردن به مردم ، بهتر از احسان همراه با منت است. ' بس است بهر رميدن زخويش و قوم، كليم / هرآنچه يوسف ديده است از برادرها' استاد زبان و ادبيات فارسي جامعه المصطفي العالميه قم، گفت: بيت مذكور هم اشاره به حسادتي دارد كه برادران يوسف (ع) نسبت به آن حضرت داشتند و براي او نقشه ي شومي كشيدند. 'فَلَمّا ذَهَبُوا بِهِ وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ في غَيابَتِ الْجُبّ‏ِ وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هذا وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ' (پس وقتي او را بردند و هم داستان شدند تا او را در نهان خانه ي چاه بگذارند [چنين كردند] و به او وحي كرديم كه بطور قطع آنان را از اين كارشان در حالي كه نمي‏دانند با خبر خواهي كرد. (يوسف - 15) اين مدرس جامعه المصطفي العامليه قم، شعر 'فيض دم مسيح به دل مردگان گذار / آمد طبيب مرگ تلاش دوا بس است'‌ را نيز مورد اشاره قرار داد و گفت: دم عيسي كه در بيت آمده و تلميح به معجزه اي حضرت عيسي(ع) دارد از آيه شريفه 'وَ أُبْرِئُ اْلأَكْمَهَ وَ اْلأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتي‏ بِإِذْنِ اللّهِ ...' (و به اذن خدا نابيناي مادرزاد و پيس را بهبود مي‏بخشم و مردگان را زنده مي‏گردانم....) گرفته شده است. (آل عمران - 49) اين محقق و نويسنده در ادامه واژه 'حور' در شعر 'ز خلق راحت تنهاييم رهانيده / به كنج خلوت خود در بهشت بي حورم' كليم كاشاني را هم برگرفته از آيات قرآني دانست و گفت: خداوند تبارك وتعالي در آيه 'حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ' فرموده است (حوراني پرده‏نشين در [دل] خيمه‏ها. (الرحمن72) 'وَ حُورٌ عينٌ' و حوران چشم‏درشت.(واقعه-22) او همچنين شعر 'گر حق نگري لايق منصور نباشد / داري كه ز چوب شجر طور نباشد' ميرزا ابوطالب كليم كاشاني را نيز بيان و تصريح كرد: اين بيت، ضمن تلميح به داستان حلاج، اشاره به آيه¬ي قرآني دارد:'وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِْلآكِلينَ' (و از طور سينا درختي برمي‏آيد كه روغن و نان خورشي براي خورندگان است.(المومنون -20) 'نامه اعمال چون از زلف ساقي در كف است بزم را از شور مستان عرصه محشر كنيد' استاد زبان و ادبيات فارسي جامعه المصطفي العالميه قم اظهار داشت: نامه ي اعمال از مفاهيم قرآني است كه شاعر به آن نظر داشته و در قرآن كريم آيات متفاوتي از 'كتاب' به عنوان 'نامه ي عمل' ياد شده است. 'اقْرَأْ كِتابَكَ كَفي‏ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيبًا' (نامه‏ات را بخوان؛ كافي است كه امروز, خودت حسابرس خود باشي.) (اسرا - 14) هفتمين كنگره بزرگداشت 'كليم كاشاني'' و همايش سراسري 'همسفر با پاييز' با حضور بيش از 70 نويسنده، شاعر و محقق از سراسر كشور بيست و يكم ماه جاري به مدت دور روز در سرسراي فرهنگ كاشان برگزار مي شود. ' ابوطالب كليم كاشاني' پايه گذار شعر سبك اصفهاني از سخنوران صاحب نام در سال 990 الي 994 هجري قمري ديده به جهان گشود و پس از عمري تلاش در عرصه شعر و ادب در سال 1061هجري قمري در كشمير هندوستان دارفاني را وداع گفت. 'ما زنده از آنيم كه آرام نگيريم، موجيم كه آسودگي ما عدم ماست' از جمله سروده هاي اين شاعر پرآوازه ايراني است.
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مهر 1390ساعت 10:9  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

انجمن ادبی کلیم کاشانی

هفتمین کنگره بزرگداشت کلیم کاشانی و همایش سراسری همسفر با

پاییز

را با حضور بیش از هفتاد شاعر و نویسنده ازسراسر کشور به مدت

2 روز برگزار میکند.

زمان: 21 و 22 مهر ماه 1390 - ساعت 6/5 الی 10/5 عصر


مکان : خیابان نطنز-اداره کتابخانه های عمومی - تالار فرهنگ


با تشکر از همکاری :


 اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی - اداره فرهنگ و ارشاد

اسلامی کاشان – حوزه هنری کاشان – شهرداری کاشان

فرمانداری کاشان- میراث فرهنگی و گردشگری کاشان

دانشگاه کاشان - شورای شهر کاشان- اتحادیه کانونهای

فرهنگی- اداره کتابخانه های عمومی کاشان – انجمن ادبی

صبا-خانه هنرمندان – مطبوعات – خبرگزاریها -صدا و سیما

و مجامع ادبی کاشان

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم شهریور 1390ساعت 12:1  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  | 

پذیرفته شدگان هفتمین همایش سراسری همسفر با پائیز و کنگره ی بزرگداشت کلیم کاشانی

استان گیلان

1- خانم راضیه فرهودی ( شعر )2- خانم ساجده ی جبارپور ( شعر )3- خانم الهام کیانپور ( شعر )4- آقای رضا نیکوکار ( شعر ) 5- آقای امیرخان پرور ( شعر ) 6- خانم مریم پیله ور ( شعر ) 7- آقای علی وارث ( شعر ) 8- خانم فاطمه قسمتی ( شعر ) 9- خانم ساهره سکوتی ( شعر ) 10- آقای فرزاد فخرایی ( مقاله )

استان خراسان شمالی

1/11- خانم مرضیه برشادی پور ( مقاله ) 2/12- آقای امیر آخوندی ( شعر ) 3/13- خانم مهری غلام نژاد ( مقاله ) 4/14- ام البنین امانی فرد ( مقاله )-خدابخش صفادل( شعر )-معصومه سادات شاكر (شعر) - مريم عمارلو (شعر)

5/15- زهره حریری باخدا ( مقاله ) 6/16- آقای جمشید پورعرب ( مقاله ) 7/17- آقای محمد هادی پور عرب ( مقاله )

 8/18- خانم معصومه نظم بجنوردی ( مقاله )

استان خوزستان

1/19- خانم زهرا شعبانی ( شعر ) 2/20- خانم رژان علامه زاده (شعر ) 3/21- اصغر گماری ( شعر ) 4/22- خانم خزان علامه زاده (شعر)

5/23- آقای ناصر ندیمی (شعر ) 6/24- آقای علی مرادی (شعر ) 7/25- آقای مصطفی سمندی ( شعر)  8/26- آقای افرا عسکریان(شعر)

استان آذربایجان غربی

1/27- آقای بهرام خلیلی (شعر) 2/28- آقای امیر نقی لو (شعر ) 3/29- آقای محمد نوروزی (شعر) 4/30- آقای نیما برگشادی (شعر)

5/31- آقای محمد سوداگر (شعر) 6/32- آقای وحید حیاتلو ( شعر) 7/33- آقای وحید طلعت (شعر )

استان مرکزی

1/34- آقای علی مهدیزاده ( شعر ) 2/35- آقای محمد زارعی ( شعر ) 3/36- آقای نصراله عسکری ( شعر ) 4/37- خانم طاهره کلانتری (مقاله )

5/38- خانم مریم ابراهیمی ( مقاله ) 6/39- خانم مریم سلیقه ( مقاله )

استان اصفهان

1/40- آقای یوسف خوش نظر (شعر ) 2/41-  آقای محمد حسین ملکیان (شعر) 3/42- آقای حسن توکلی (شعر)

4/43- آقای رضا گل بیدی (شعر )    لازم به ذکر است اسامی شرکت کنندگان کاشانی در این لیست نیامده است

استان لرستان

1/46- خانم صبا مریدی چگنی (شعر ) 2/45- آقای وحید نجفی ( شعر ) 3/46- آقای علی صارمی ( شعر ) 4/47- آقای مجید عزیزی ( شعر )

استان اردبیل

1/48- خانم شبنم فرضی زاده (شعر ) 2/49- خانم زینب برزگر ماهر ( مقاله ) 3/50- آقای محسن نعمت زاده (مقاله )

استان تهران

1/51- خانم شیما شهسواران ( شعر ) 2/52- خانم زینب یزدان پناه (شعر ) 3/53- خانم مینا پیک (شعر )

استان زنجان

1/54- آقای محب علی قنبری ( مقاله ) 2/55- خانم رویا باقری ( شعر ) 3/56- آقای حسن پاکزاد ( شعر )

استان مازندران

1/57- آقای محمد مهدی خطیبی (مقاله ) 2/58- آقای عباس حسن پور ( مقاله ) 3/59- آقای دادیار حامدی ( مقاله )

استان البرز

1/60- خانم سیده نسرین هاشمی (شعر )  2/61- خانم شیرین مینا سرشت ( شعر )

استان ایلام

1/62- آقای نواب ملایی (شعر ) 2/63- آقای محمد دارایی ( شعر )

استان چهارمحال بختیاری

1/64- خانم فرزانه میرزا خانی ( شعر ) 2/65- خانم مرضیه رزازی ( شعر ) -خدیجه کیانی (مقاله)

استان قم

1/66- آقای محسن کاویانی ( شعر ) 2/67- خانم فهمیه سادات میراحمدی ( مقاله )            -مريم جعفرزاده (مقاله)

استان همدان

1/68- آقای علی سلیمانی (شعر ) 2/69- آقای جواد غیاثوند (شعر )

استان آذربایجان شرقی

1/70- آقای جواد مزنگی (شعر ) - فرناز بني شفيع (شعر)

استان سمنان

1/71- خانم آذر سرافراز (شعر )

استان فارس

1/72- خانم آیسا حکمت ( شعر )

استان کرمانشاه

1/73- خانم معصومه تیما ( شعر )

 

 

تلفن 09132639715 تمام وقت در ارتباط با همایش فوق پاسخگوست ضمناً نظر به اینکه عزیزان کاشانی میزبان همایش محسوب می شوند تصمیم گرفته شد که اسامی آنان آورده نشود ، اما آثار این عزیزان در همایش توسط خود ایشان ارائه خواهد شد.

زمان برگزاری همایش 21 و 22 مهرماه 90 می باشد.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مرداد 1390ساعت 11:52  توسط انجمن ادبی کلیم کاشانی  |